Maak van je werk je hobby. Toch?

Mooi dat je van je hobby je beroep hebt gemaakt.

Hoe vaak heb je dat zelf tegen anderen gezegd en gehoopt dat jij dat van jezelf ook kunt zeggen? Hoe kijk jij naar jouw werk? Wat zijn je hobby’ s?

Ik denk dat het daar allemaal niet om gaat. Of jij je hobby uitoefent op professionele basis of niet, bedoel ik. Heel veel talenten die mensen hebben, zijn in onze samenleving niet meteen om te zetten in een betaald scenario.
Een voorbeeld van een menselijk talent is aardig kunnen zijn. Iets kunnen opruimen. Een vriendschap onderhouden. Een talent vind ik het vermogen om voor anderen klaar te staan om de beloning van de dankbaarheid in de vorm van een glimlach of een bedankje.
Een muzikaal talent is niet hetzelfde als virtuositeit. Het laatste is nog steeds geen garantie voor succes. Waarom? Dat leg ik zo uit.
Een talent is niet wat je op de commerciële televisie ziet bij mensen die een artiest willen lijken en geloven dat beroemdheid het keurmerk van talent is. Een arm vol kansloze doorsnee tatouages, de juiste foute kleding met gaten, het obligate Maria Carey-gekrijs nabootsend en een lege tekst, zijn geen indicatoren voor talent. Een enkele keer vallen de uiterlijkheden wél samen met talent. Dan praat je over de echte artiesten, die het overigens ook heel goed zonder de armsleeves kunnen.

Waarom is een geschoolde stem of een technische beheersing van een muziekinstrument niet automatisch een doorverwijzing naar succes?
Omdat het bij muziek vooral gaat om ontroering. Noem het emotie, verwondering, herkenning, gevoel, geraakt worden.
De performance moet kloppen. Je moet de ervaring voelen, het samenvallen van de persoon met zijn of haar performance moet kloppen, Dat is iets wat veel muzikanten niet lukt, ondanks de muzikale prestatie die wordt geleverd. Als wij een zanger of zangeres horen, willen we dat wat we zien, horen en meemaken met elkaar in harmonie is en dat je voelt bij iets speciaals aanwezig te zijn geweest. Het inzicht van een muzikant, artiest, zanger(es) om op al deze niveaus geloofwaardig en in balans over te komen, noem ik talent.

Moet talent leiden tot succes?
Ik ga het begrip “succes” heel kort opnieuw definiêren. Succes is voor de een de door de media vastgestelde maatstaf met betrekking tot bijvoorbeeld publieke aandacht (radio, TV, sociale media) en voor een ander de geldelijke repercussie, m.a.w. of iets geld opbrengt. Ofwel succes heb je als je veel aandacht en/of geld genereert.

Zonde.

Voor mezelf heb ik in de loop van de jaren succes naar mijn eigen criteria moeten definiëren. Succes is voor Wim Dictus het eindtotaal van inspanning vs prestatie met als variabelen “voldoening bij mezelf”, “bewogenheid bij anderen”, en “balans tussen prestatie en beloning in geld”.
Ik ben heel succesvol – vind ik-, omdat ik met liefde zing en speel, bij anderen het vermogen ontdek om te ontroeren, en er mezelf naar genoegen mee in leven kan houden. Maar ik ben niet beroemd en verder dan een paar plekken op internet kom ik niet. Heerlijk.
Mijn werk is mijn hobby. Sommige activiteiten leveren me geld op, hetgeen ik gebruik om van te leven. Alle activiteiten kunnen me diepe voldoening schenken en vaak doen ze dat ook. Daarnaast doe ik van alles omdat ik iets graag doe en er om die reden een goed gevoel bij krijg. (Een goed gevoel = bevrediging, liefde, dankbaarheid)

Toen ik met de muziek professioneel ging in 2000, begon het als hobby die al snel tot werk werd. Een tijdlang klopte het dus dat ik van mijn hobby een beroep had gemaakt. Ik heb jaren gehad dat mijn werk mijn hobby niet was. Ik zat minder goed in mijn vel omdat ik in de markt waarin we opereerden, geen vorm vond om iets van mezelf toe te voegen aan mijn muziek.
Sinds een paar jaren is mijn werk weer volledig mijn hobby. Ik leef dus voor mijn werk. Er is succes, maar dan in een voor mij persoonlijk ingevuld kader.

Maar ik heb ook tatouages hoor. Ha. Die ziet u alleen niet.

By | 2019-02-09T21:35:21+00:00 februari 9th, 2019|

About the Author: